Պատմություններ

Լիանա Պետրոսյանը հմուտ հրուշակագործ է Ստեփանակերտից` Արցախից։ Ամուսնու հետ միասին նա կառուցել էր խաղաղ և լիարժեք կյանք՝ մեծացնելով իրենց հինգ երեխաներին։ Նրա ամուսինը աշխատում էր որպես սակրավոր The HALO Trust կազմակերպությունում, իսկ Լիանան վարում էր փոքր, բայց զարգացող հրուշակեղենի բիզնես։ Տնային պայմաններում սկսված գործը շուտով ընդլայնվեց, տեղափոխվեց վարձակալված արտադրամաս, որտեղ նրա ձեռագործ քաղցրավենիքները դարձան թե՛ վստահելի եկամտի աղբյուր, թե՛ ընտանիքի հպարտության առարկա։

Բելլա Գրիգորյանը և նրա ընտանիքը 2023 թվականին հարկադրաբար տեղահանվել են Արցախից Հայաստան և բնակություն հաստտատել Սյունիքի մարզի Տաթև համայնքի գյուղերից մեկում։ Ընտանիքը բաղկացած է յոթ անդամից՝ Բելլան, նրա ամուսինը` Արամը, Արամի տարեց ծնողները և երեք անչափահաս երեխաները։ Հայաստան գալուց հետո նրանք որևէ գույք չունեին և ընդգրկված չէին այլ աջակցության ծրագրերում, ինչը հատկապես դժվարաեցնում էր նրանց վերաբնակեցումն ու կենսամակարդակի վերականգնումը։

Հայկ Սողոմոնյանի համար մեղվաբուծությունը ընտանեկան ավանդույթ է արդեն ավելի քան չորս սերունդ։ Լեռնային Ղարաբաղի Մարտունու շրջանի Բերդաշեն գյուղից սերող Հայկը դեռ մանկուց սովորել է այս արհեստը իր տատիկից և ժամանակի ընթացքում դարձել ընտանիքի հիմնական մեղվապահը։ Գործնական փորձին զուգահեռ նա ստացել է հաշվապահության և ագրոմենեջմենթի կրթություն՝ համադրելով գյուղատնտեսական գիտելիքները բիզնես հմտությունների հետ։

Արտակ Գևորգյանը 39  տարեկան է, ապրում է գյուղ Ծովագյուղում։

2017թ-ին, 30 տարեկան հասակում ենթարկվել է ճանապարհատրանսպորտային պատահարի, ինչի արդյունքում ստացել է գլխուղեղային ծանր վնասվածք։ 3 ամիս պառկել է հոսպիտալում, ստացել է բուժում, տեղադրված է տրախեոստոմա, որը 6 ամիսը մեկ անգամ փոխվում է։

Հարությունյան Գուրգենը 7 տարեկան է, ապրում է Սևան քաղաքում։ 2 տարեկանում մայրիկի հետ դիմել են  Սևանի մանակական վերականգնողական կենտրոն, բժիշկ-վերականգնողաբանի կողմից ախտորոշվել է աուտիստիկ սիմպտոմատիկա։ Այդ պահից մինչ օրս հաճախում է կենտրոն՝ պարբերաբար ստանալով հոգեբանի,լոգոպեդի,հատուկ մանկավարժի և էրգոթերապիստի թերապիաներ։

Անգելինան եղել է մեր ամենափոքր պացիենտը։ Նրա հետ մինչ օրս կենտրոնի անձնակազմն անցել է երկար ճանապարհ։

«Ձեռագրերին շոշափելով․ Մատենադարան բոլորի համար» նախաձեռնությունը շատ ավելին է, քան պարզապես ցուցադրություն։ Այն ներգրավող կրթական ճանապարհորդություն է, որը թույլ է տալիս տեսողության խնդիրներ ունեցող մարդկանց «տեսնել»՝ իրենց մատների միջոցով։

Այսօր մեր գրադարանը պարզապես շենք չէ, այլ՝ կամուրջ սերունդների միջև։ Նորաոճ կահույքով, բարձր արագության ինտերնետով և արևաշող ընթերցասրահներով այն ամբողջությամբ վերափոխվել է։

Գևորգը Թալինի ավագ դպրոցի սան է, երկու տարի անընդմեջ մասնակցել է բանավեճի հանրապետական մրցաշարին, եղել է հաղթող և փոխչեմպիոն թիմերի մասնակից։ «Բանավեճի ծրագիրը կարևոր դեր է խաղացել իմ մտածողության, հմտությունների և բնավորության ձևավորման գործում։

Որպես Վրաստանում բնակվող երիտասարդ հայեր՝ ծրագրի ընթացքում մենք հնարավորություն ունեցանք մասնակցելու մի շարք տեղեկատվական և օգտակար սեմինարների՝ նվիրված քաղաքացիական, սոցիալական և հանրային թեմաներին։ Այս հանդիպումները ոչ միայն ընդլայնեցին մեր գիտելիքները, այլև օգնեցին ավելի խորությամբ հասկանալ տեղական խնդիրները։